Wewnątrz pałacu, szczególnie w jego kondygnacji reprezentacyjnej, zachował się jeszcze w dużej mierze pierwotny układ pomieszczeń rozłożonych w zasadzie w dwóch traktach, z sienią i klatką schodową założoną, na planie owalu oraz z salą jadalną o ściętych narożach na osi wjazdu. Z czasów Kubickiego pochodzi także owalny salonik usytuowany pośrodku traktu wschodniego, z półkolistą niszą w ścianie zachodniej.
Ukształtowanie bryły korpusu pałacu w Młochowie nawiązuje do bardzo popularnego w Polsce typu pałacu wiejskiego, a wysoki poziom architektury i wykonawstwa pozwala zaliczyć go do wybitnych przykładów polskiego klasycyzmu.
Z obu stron korpus pałacowy ujmują, osobno jednak stojące, piętrowe, podpiwniczone pawilony, założone na planie kwadratu, których trzyosiowe elewacje zostały opracowane identycznie jak te pałacowe. W sumie tworzą one jednolity zespół zaprojektowany przez tego samego architekta. Dziełem Kubickiego w Młochowie była także oranżeria: murowana, na rzucie prostokąta, o elewacjach ożywionych oknami arkadowymi umieszczonymi w prostokątnych wnękach, kryta dachem dwuspadowym, dachówkowym. Mówimy o niej w czasie przeszłym, choć budynek stoi do dziś, tylko że obecnie nie jest już oranżerią, w początkach XX wieku został bowiem przebudowany na kaplicę i taką funkcję pełni do dziś.