Jeżeli nawet obie teorie są do tej chwili zgodne, to dalej ich drogi zdecydowanie się rozchodzą. Według pierwszej pałac w Młochowie poczęto wznosić w roku 1804. A inicjatorem budowy był nowy właściciel dóbr młochowskich Walenty Faustyn Sobolewski, znany z tego, iż ożenił się z Izabellą z Grabowskich, piętnastoletnim dziewczątkiem, które na dodatek było jego cioteczną siostrą, córką Elżbiety, oraz ze swych skłonności ku politycznej karierze. Istotnie była ona zawrotna. W niedługim wszak czasie istnienia Księstwa Warszawskiego Walenty Faustyn zdążył być kolejno: senatorem, kasztelanem, wojewodą warszawskim, a później namiestnikiem Królestwa Polskiego. Po jego śmierci Młochów objęła córka Aleksandra Laura, ale wdowa Izabela zachowała prawo do korzystania z połowy majątku.
Druga teoria kreśli nieco inny obraz powstania i pierwszych mieszkańców pałacu. Według niej pałac wzniesiono w czasach Księstwa Warszawskiego, gdzieś w latach 1810-1812, a inicjatorem budowy był prawdopodobnie Piotr Wichkński, późniejszy dyrektor Komisji Rządowej Przychodów i Skarbu, senator i kasztelan Królestwa Polskiego, oraz jego małżonka Klementyna z Kozietulskich, siostra słynnego bohatera spod Somossiery i Wagram, z którą już wcześniej, jako panią Walicką primo yoto, zetknęliśmy się w pałacu w Małej Wsi. Tak więc i w pałacu w Młochowie bywać mógł „baron cesarstwa francuskiego", którym to mułem obdarzył Jana Leona Kozietulskiego cesarz Napoleon, zwłaszcza że pod koniec życia (zmarł w 1821r.) schorowany (trudy i rany odniesione w bitwach dawały znać o sobie) potrzebował wiejskiego powietrza i troskliwości bliskich, a tej siostra nigdy mu nie skąpiła. 

Być może ze względu na romantyczną i bohaterską postać Kozietulskiego ta druga teoria jest bliższa naszymi sercom.